Kwit: sekcje i powtórki, potem akordy

Otwórz Hej sokoły i przełącz widok na Kwit. Nie graj jeszcze, tylko przez minutę przejedź palcem po nagłówkach: Zwrotka, Refren i Refren 2. Jeśli wiadomo, co następuje po pierwszym refrenie, połowa czytania jest już zrobiona.

Narysuj drogę sekcji

Kwit jest mapą utworu, nie zapisem każdej nuty: pokazuje sekcje, akordy oraz czas ich trwania. Nie rozstrzyga palcowania, głosu basowego ani dokładnego sposobu uderzenia, bo te decyzje należą do grającej osoby.

Zapisz samą trasę otwartej karty: Zwrotka, Refren, Refren 2. W bardziej rozbudowanym kwicie skrót „Ref.” oznacza powrót do znanej sekcji, a „Przejście jak Intro” każe powtórzyć już przeczytany układ. Nie trzeba ponownie szukać każdego akordu.

Kolor i nagłówek pełnią różne role. Kolor pozwala jednym spojrzeniem odróżnić zwrotkę od refrenu, a napis mówi, co dokładnie zaczyna się w tym miejscu. Gdy ekran jest czarno-biały albo kartka została wydrukowana, nagłówki nadal wystarczą. Zrób przy nich małe numery 1, 2, 3, zamiast prowadzić palec po całym tekście.

Policz takty

Każdy takt ma swój czas. Jeden akord w takcie trwa przez cały ten czas. Dwa akordy dzielą go na dwie części, chyba że zapis pokazuje inaczej. Ukośnik w klasycznym zapisie oznacza jedno uderzenie, więc cztery ukośniki w 4/4 wypełniają cztery równe części taktu.

znak	ruch na kartce
||: ... :||	wróć do początku powtórki, a bez lewego znaku do początku sekcji
1. / 2.	za pierwszym razem zagraj końcówkę 1., po powrocie pomiń ją i wybierz 2.
%	powtórz poprzedni takt
D.C. al Fine	wróć na początek i skończ przy Fine
D.S.	wróć do znaku segno

Przy klamrach 1. i 2. najłatwiej zgubić takt, ponieważ pierwsza końcówka należy do pierwszego przejścia i prowadzi z powrotem. Za drugim razem omiń cały fragment pod klamrą 1. i wejdź od razu w 2.; to dwa różne wyjścia z tej samej sekcji, nie dodatkowe refreny.

D.C., D.S. i coda są potrzebne dopiero wtedy, gdy pojawią się na kartce, więc nie ucz się ich na pamięć przed graniem. Przy znaku napisz ołówkiem jedno polecenie: „początek”, „znak” albo „zakończenie”; kwit ma oszczędzać miejsce, a Twoja notatka może oszczędzić próbę.

Zaznacz tylko zmiany

Nie czytaj liter akordów przy każdym uderzeniu. Zakreśl miejsca, w których nazwa się zmienia. Akord obowiązuje od wskazanego miejsca aż do następnej nazwy, także wtedy, gdy tekst przechodzi do nowej linijki.

Przejdź trasę bez gitary. Wypowiadaj tylko nazwy sekcji i akordów: „Zwrotka, Am, E, Am; Refren, C, G...”. Jeśli trzeba zatrzymać palec, problemem jest nawigacja po kartce, a nie chwyt.

Tekst pod taktami pomaga trafić w miejsce, lecz nie zastępuje liczenia. Zmiana może wypaść wewnątrz słowa, a nowa linijka tekstu nie musi zaczynać nowego taktu. Najpierw prowadź wzrok po taktach, dopiero potem użyj sylaby jako punktu orientacyjnego.

Jedno przejście bez postoju

Zagraj ostatnie dwa takty zwrotki, cały refren i pierwsze dwa takty Refrenu 2. To miejsce sprawdza zmianę chwytu, przejście na mapie i puls. Pomyłka w refrenie nie wymaga zaczynania utworu od początku.

Tabulatura odpowiada, gdzie położyć palec, pięciolinia kiedy i jak długo brzmi dźwięk, a kwit dokąd prowadzi utwór. Na tej kartce potrzebujesz przede wszystkim trzeciej odpowiedzi.