Numery zamiast nazw: I-IV-V w C, G i D
Litera mówi, który chwyt trzymasz. Numer mówi, jaką rolę pełni w tonacji. I-IV-V to C-F-G, G-C-D albo D-G-A.
Adrian3 minaktualizacja
Po co pisać 1·4·5, skoro C·F·G od razu mówi, gdzie palce? Litery wystarczą do chwili, gdy piosenka zmienia tonację. W G te same trzy role to G·C·D, w D to D·G·A. Numery zostają.
Jedna tabela, trzy zestawy liter
| stopień | w C | w G | w D |
|---|---|---|---|
| I | C | G | D |
| IV | F | C | G |
| V | G | D | A |
Czytaj kolumnami: C F G, potem G C D, potem D G A. To nie trzy progresje do zapamiętania, tylko jedno zdanie na trzech wysokościach. Co te role robią uchem, jest w lekcji o stopniach i progresjach.
I, IV, V i zapis 1, 4, 5
Książki piszą I, IV, V. Guitarmatic pokazuje też 1, 4, 5, a przy moll dopisuje m, na przykład 6m. Rzymskie vi i zwykłe 6m to ta sama rola. Nie nazywamy tego systemem Nashville.
Uważaj na drugie znaczenie liczb. I-IV-V to trzy akordy w tonacji. 1-3-5 może opisywać trzy dźwięki wewnątrz jednego akordu.
Posłuchaj, potem nazwij
Otwórz Progresje, wybierz I-IV-V-I i tonację C. Przez kilka pętli mów „jeden, cztery, pięć, jeden”. Potem przełącz na G, nie zmieniając słów. Adres nie ustawia tonacji, więc wybór robisz na ekranie.
Hej bystra woda w C: C, F, G. Tryumfy Króla Niebieskiego w G: G, C, D. To ta sama rodzina funkcji, nie obietnica, że cały utwór powtarza I-IV-V-I. Na karcie przełącz etykiety z nazw na stopnie. To ustawienie nie siedzi w adresie.
Zagraj I-IV-V-I w C, potem w G
W Progresjach wybierz I-IV-V-I. Mów numery. Potem zmień tonację na G.
Miara: bez tabeli podajesz C-F-G i G-C-D.