Końcówka piosenki rozpada się? Ucz się od końca

Jeśli zawsze zaczynasz od pierwszego taktu, początek dostaje najwięcej prób. Błąd często zatrzymuje grę wcześniej, więc końcówka nie ma nawet jednego pełnego przebiegu. Przy ludziach pęka właśnie ostatni refren.

Odwrócenie kolejności nie znaczy grania dźwięków wspak. Zaznaczasz ostatni zamknięty fragment, a gdy już siedzi, dokładasz to, co jest przed nim. Każda nowa próba i tak kończy się w miejscu, które znasz najlepiej.

Hej sokoły mają trzy czytelne kawałki

Na karcie Hej sokoły zwrotka zajmuje takty 1 do 8, pierwszy refren 9 do 16, drugi refren 17 do 24. Dlatego da się zacząć od samego końca, bez zgadywania granic.

Przełącz na Kwit, jeśli otworzą się nuty. Zakres i pętlę ustawiasz ręcznie: link ich nie zapamięta. Sposób zaznaczania jest w poprzedniej lekcji; tutaj chodzi tylko o kolejność fragmentów.

Najpierw takty 21 do 24

To druga połowa ostatniego refrenu: Am, Am, E, Am. Śpiewasz końcówkę: „dzwoń, dzwoń, dzwońeczku, mój stepowy, dzwoń, dzwoń, dzwoń”. Ustaw tempo, w którym zdążysz zmienić chwyt. Zagraj ten zakres kilka razy. Po pomyłce nie wracaj do taktu 1, tylko odpal znowu te cztery takty.

Ostatniego Am nie ucinaj w pół. Niech wybrzmi przez takt, a potem zatrzymaj struny jednym ruchem. Ćwiczysz zakończenie piosenki, nie tylko dojście do ostatniego chwytu.

Potem cały ostatni refren

Rozszerz zakres do taktów 17 do 24. Pierwsze cztery są nowe, końcowe już znasz. Miejsce, które lubi pękać, leży na styku taktów 20 i 21. Jeśli tam stajesz, zapętl takty 19 do 22 zamiast znowu grać osiem od początku sekcji.

Nie musisz zaliczać liczby przebiegów. Wystarczy, że przejście przez środek refrenu nie robi dodatkowej pauzy, a ostatni akord kończy się świadomie.

Na końcu dołóż wcześniejszy refren

Zaznacz takty 9 do 24. Sprawdzasz, czy opanowana końcówka nadal siedzi, gdy przed nią pojawia się pełna sekcja. Zwrotkę z taktów 1 do 8 dołóż dopiero na próbę kontrolną, żeby początek nie zabrał znowu całego czasu.

Jeśli końcówka znowu słabnie, wróć na chwilę do taktów 21 do 24. Nie kasuj całej pracy długim graniem od pierwszej linijki. Tempo zostaw takie, w jakim końcówka już wychodziła; nowy fragment sam jest utrudnieniem.